گفتار نیک (حدیث هفته) شماره ۱۷ « ترس از خدا» امام علی(علیه السلام)، Fear of God

نویسنده سعید همایون در تیر ۱۰م, ۱۳۹۰

الْبُکَـاءُ مِنْ خَشْیَةِ اللَّهِ  یُنِیرُ الْقَلْبَ   وَ یَعْصِمُ عَنْ مُعَاوَدَةِ الذَّنْبِ

گریه‌ از ترس خدا دل را نورانی کند و شخص را از بازگشت به گناه باز دارد.

 

        Fear of God

           Crying for fear of God enlightens the heart and prevents one to repeat faults again. 

 

احکام هفته : درس ۱۰ واجبات نماز

نویسنده سعید همایون در اردیبهشت ۲م, ۱۳۹۰

فاذا قضیتم الصلوه فاذکروا الله قیاما و قعودا  وعلی جنوبکم فاذا اطماننتم فاقیموا الصلوه ان الصلوه کانت علی المؤمنین کتابا موقوتا         سوره نساء آیه ۱۰۳

و چون نماز را به جاى آوردید، خدا را [در همه حال‏] ایستاده و نشسته و بر پهلو آرمیده، یاد کنید. پس چون آسوده‏خاطر شدید، نماز را [به طور کامل‏] به پا دارید، زیرا نماز بر مؤمنان، در اوقات معیّن مقرّر شده است.

۱ـ آنچه در نماز واجب است عبارت است از:

الف) نیّت «بداند چه نمازی می خواند و آن را برای خدا بخواند».

ب) قیام «ایستاده بودن هنگام تکبیرة الاحرام و قرائت و پیش از رکوع و پس از آن».

ج) تکبیرة الاحرام «گفتن الله اکبر در آغاز نماز».

د) قرائت «خواندن حمد و سوره در رکعت اول و دوم و خواندن حمد تنها یا تسبیحات اربعه در رکعت سوم و چهارم».

هـ) رکوع، سجود، ذکر رکوع و سجود، تشهّد و سلام.

و) ترتیب «هر یک از کارهای نماز به جای خود قرار گیرد و ترتیب بین آنها رعایت شود».

ز) مُوالات «کارهای نماز پی در پی انجام شود».
۲ـ بعضی از واجبات نماز رکن است، یعنی اگر انسان آنها را بجا نیاورد یا در نماز اضافه کند  خواه عمدًا باشد یا اشتباهًا نماز باطل می‌شود، و آنها پنج چیزند:

الف) نیّت. ‌‌‌    

ب) تکبیرة الاحرام.  

 ج) ایستاده بودن: در موقع گفتن تکبیرة الاحرام و قبل از رفتن به رکوع.

د) رکوع. ‌      

   هـ) دو سجده در یک رکعت.

دیگر ذکرها و افعال نماز رکن نیستند، یعنی اگر عمدًا کم یا زیاد شوند نماز باطل می­شود، ولی اگر اشتباهًا کم یا زیاد شوند نماز باطل نمی­شود.

۳ـ آنچه در نماز خوانده می­شود با ترجمه به ترتیب:

تکبیرة الاحرام: اللَّهْ اَکْبَرُ               خدا بزرگ است از اینکه به وصف درآید.

قرائت: (سوره حمد):

بسم الله الرحمن الرحیم              بنام خداوند بخشاینده مهربان 

الحمد لله رب العالمین              ستایش مخصوص خداوند، پروردگار جهانیان است.

الرحمن الرحیم                               بخشاینده مهربان است.

مالک یوم الدین                             صاحب اختیار روز جزا است.

ایاک نعبد و ایاک نستعین                           تنها تو را می­پرستیم و تنها از تو کمک می­جوییم.

اهدنا الصراط المستقیم                             ما را به راه راست هدایت فرما.

صراط اللذین انعمت علیهم                            راه آنانکه از نعمت خود برخوردارشان ساختی،

غیر المغضوب علیهم ولا الضالین                نه آنانکه سزاوار خشم شده‌اند و نه گمراهان.

 

سوره: پس از حمد، یک سوره تمام از قرآن بجز سوره­های سجده دار باید خوانده شود، از جمله می­توان «سوره توحید» را خواند:

           بسم الله الرحمن الرحیم                    بنام خداوند بخشاینده مهربان.

 

قل هو الله احد                                            بگو او خداوند یکتاست.


الله الصمد                                                                                                                                                           خداوند کامل و از هر چیز بی نیازاست.

لم یلد ولم یولد                                                                                                                                                  نه زاده و نه زاییده شده.

  ولم یکن له کفوا احد                                                                                                                              و برای او هیچ همتایی نیست.

ذکر رکوع:

سُبْحَانَ رَبِّیَ الْعَظِیمِ وَ بِحَمْدِهِ                    پروردگار بزرگم پاک ومنزه است و او را می­ستایم.

یا سه مرتبه: سُبْحَانَ اللَّهِ :                                               خداوند پیراسته و والاست.

ذکر سجده:

سُبْحَانَ رَبِّیَ الْاَعْلَی؛ب؛ وَ بِحَمْدِهِ                         پروردگار بلند مرتبه­ام پاک و منزه است و او را می­ستایم.

یا سه مرتبه: سُبْحَانَ اللَّهِ              خداوند پیراسته و والاست.

تشهّد:

اَشْهَدُ اَنْ لَا اِلَــ؛ب؛ـــه َاِلَّا اللَّهُ  وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ            گواهی می­دهم که جز الله خدایی نیست، یگانه است و شریک ندارد.

وَ اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ                                                و گواهی می­دهم که محمّد ۶بنده و فرستاده اوست.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی؛ب؛ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ                                          پروردگارا بر محمّد ۶و خاندانش درود فرست.

تسبیحات اربعه:

سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُلِلَّهِ وَ لَا اِلَـ؛ب؛ـهَ اِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ اَکْبَرُ       منزّه است خدا و سپاس برای اوست و جز او خدایی نیست و خدا بزرگتر است.

سلام:

السَّلَامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا النَّبِیُّ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ                                        درود بر تو و رحمت و برکات خدا بر تو ای پیامبر.

السَّلَامُ عَلَیْنَا وَ عَلَی؛ب؛ عِبَادِاللَّهِ الصَّالِحِینَ                                                           درود بر ما و بر بندگان شایسته خدا.

السَّلَامُ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ                                                                درود بر شما و رحمت و برکات خدا بر شما.

۴ـ هر مکّلف باید نماز را یاد بگیرد تا غلط نخواند، امّا کسی که به هیچ وجه نمی­تواند صحیح آنرا یاد بگیرد، باید هر طور که می­تواند بخواند و نباید نماز را ترک کند.

۵ ـ مرد باید حمد و سوره نماز صبح و مغرب و عشاء را بلند بخواند، و بر مرد و زن واجب است که حمد و سوره نماز ظهر و عصر را آهسته بخوانند و نیز در رکعت دوم و چهارم حمد یا تسبیحات اربعه را آهسته بخوانند.

حدیث هفته‌«گفتار نیک»ادب شماره ۴ Politeness

نویسنده سعید همایون در آبان ۲۸م, ۱۳۸۹

۴- ادب

        

اَفْضَلُ الْاَدَبِ  اَنْ یَقِفَ الْاِنْسَانُ عِنْدَ حَدِّهِ وَلَا یَتَعَدِّی قَدْرَهُ

 

 

برترین ادب آن  است که انسان حدود خود را بداند و از حدود خود تجاوز نکند.

 

۴-    Politeness

          The highest (rank of) politeness is that man knows his limits and doesn’t exceed of those.

 


کپی رایت پایگاه الاعتصام. قدرت گرفته از وردپرس طراحی از پوسته های وردپرس ترجمه از متابلاگ